Senegal door een roze bril

Senegal en haar inwoners fascineren mij. Daar leven de mensen het pure leven. Daar heerst onvervalst ‘joie de vivre’; daar maken mensen van elke dag een feestje. Daar is het bijna altijd lekker weer, leven de mensen buiten én veel meer dan wij Nederlanders samen. Dat realiseer ik me vaak. Als ik vanachter m’n pc of tv, met een pot thee naast me, de voordeur hermetisch gesloten het Hollandsche klimaat doorsta.

Hier te kil, daar te heet

Deze winter wil ik meer dan ooit in Senegal zijn. Nederland is in alle opzichten kil; de verkiezingsuitslag veroorzaakte rillingen tot op het bot. Toch blijven wij deze winter in Nederland. Sterker nog: sinds februari zijn we niet meer in Senegal geweest. Je denkt misschien dat ik mijn blogs daar schrijf, maar niets is minder waar: ik schijf ze op mijn geboortegrond. Waarom?

Intercontinentale kleding-‘kringloop’ loopt dood

Het Franse/Senegalese woord voor de handel in 2e hands kleding is ‘friperie’. Verfrommelde zooi, zeg maar. Onder het mom van recycling overspoelt die friperie de markten in Senegal. Veel Senegalezen zijn best blij met betaalbare kleding. Op de friperie-markt is je franc een kilo waard. Maar er is ook een groep Senegalezen helemaal niet blij met de verfrommelde shit voor een habbekrats: kleermakers.

Op familiebezoek in Dakar

De uitgebreide feestmaaltijd wordt zoals altijd geserveerd op een grote schotel op een kleed op de vloer. Het kolossale zwart lederen bankstel dient als rugleuning. Voor mij heeft mijn schoonfamilie een laag houten krukje in petto, maar ik wil geen status aparte en neem als de anderen plaats op de grond. Als iedereen zit en een stuk brood heeft gekregen, vallen we aan. Mijn eerste thiep deze reis. Ik eet m’n vingers er bij op.

Dakar – vies, vol en verzadigd

Mijn favoriete plek in Dakar? De haven. Meer specifiek: de steiger in de haven waaraan de pont naar Gorée vertrekt. Dakar is een noodzakelijk kwaad voor hen die naar Gorée willen en/of met (schoon)familie in de hoofdstad. Zoals ik hou van Senegal, zo’n hekel heb ik aan Dakar. Mijn 3 grootste bezwaren: verkeer, verkeer en verkeer. Op de voet gevolgd door chaos, gebrek aan leefbaarheid en de verstikkende atmosfeer.

Autorijles in een zandbak

Dakar is druk. Eén en al file. Chaos! Dakar in of uit geraken, kost zomaar een uur. Of twee. Een uitdaging voor iedereen die van de ene een wijk naar een andere moet. En zeker ook voor rijscholen. Daarom zijn rijlessen op een groot busstation annex -parkeerterrein. In een stoffige en stinkende, relatief overzichtelijke, maar evenzogoed chaotische zandbak.

Paradijs op aarde. Maar nog niet helemaal.

Die galerie onder die eeuwenoude boom was paradijselijk. Vanwege de ideologie van de uitbater die verbondenheid, vrijheid, vrede én liefde predikte. Mijn man! Vanwege de locatie, de schone lucht en het uitzicht. Ook en vooral door de zoete inval waarin ik terecht kwam. Waarvan ik ineens deel uitmaakte. Zo voelen verbondenheid, vrijheid en vrede in de praktijk. En zo voelt liefde.

Hoe smaakt de koffie in Touba?

Mijn schoonmoeder had één grote wens: op bedevaart naar Mekka. Alle kinderen moesten bijdragen aan de ‘Hajj’. Zelf had ze jarenlang gespaard. Voor een prijzige all inclusive pakketreis Dakar-Saoedi Arabië. Als toubab begreep ik wens, noch kosten-baten afweging. Maar mère moest en zou – en is gegaan. Bij thuiskomst wachtte haar een groots onthaal; iedereen respecteert een ‘Hajjah’!

Voel het zwarte ritme

Kippenvel. De eerste keer dat we voor de door het recent geopende, enorme Museum van Zwarte Beschavingen dwaalden, meende ik te voelen wat alle Senegalese schoolkinderen die hier rondliepen ervoeren: TROTS. Ook nadat de eerste mensen vanuit het Afrikaanse continent de rest van de wereld bevolkten, heeft Afrika zoveel bijgedragen aan de wereldgeschiedenis!

Van onze ontmoeting op Gorée tot parttime emigratie x2

In 2010 bezocht ik als toerist Senegal. Dag 1: per pont naar Gorée. De meeste toeristen liepen via de linker route Gorée op. Dus ik wilde rechtsom. Na een paar fotogenieke koloniale gebouwen, stuitte ik op een ‘galerie’. Een binnenplaats met rondom vrolijke schilderijen. En een nog vrolijker galeriehouder, tevens maker van alle geëxposeerde schilderijen, heette me welkom.