Van onze ontmoeting op Gorée tot parttime emigratie x2

In 2010 bezocht ik als toerist Senegal. Dag 1: per pont naar Gorée. De meeste toeristen liepen via de linker route Gorée op. Dus ik wilde rechtsom. Na een paar fotogenieke koloniale gebouwen, stuitte ik op een ‘galerie’. Een binnenplaats met rondom vrolijke schilderijen. En een nog vrolijker galeriehouder, tevens maker van alle geëxposeerde schilderijen, heette me welkom.

Wat schaft de Senegalese pot?

aan de Yassa poisson

Ja, die Nederlandse uien. Senegalezen zijn er gek op. Althans, Senegalese consumenten; Senegalese boeren niet. Uien zijn een van de hoofdingrediënten van de Senegalese keuken. En anders dan wij maken ze er geeneens soep van. Wel sauzen. Voor op de rijst. Rijst eet men nog meer dan uien. Elke dag. In allerlei variaties. Maar altijd met uiensaus.

Ile de Gorée: ile adorée

stoffige koloniale lamp

Eén avond Gorée en familie en het leven is zoals het moet zijn. M’n schoonmoeder had mijn favoriete maaltijd gemaakt. Verse vissen op z’n Senegalees, salade met tomaat en patat. En baguette. Hoe moet je anders eten zonder bestek?